Je zal maar als militair in Uruzgan zitten. Een bitter lot, als u het mij vraagt. Vechten tegen een onzichtbare vijand, die bovendien niet te verslaan is. De ratten blijven resistent. Hoewel de inzet van onze jongens en meisjes in de Troonrede met veel hoorngeschal werd bewierookt, is een week later deze lofzang alweer ontkracht: de baas van Defensie heeft opgebiecht dat hij zelf doelbewust de dienst heeft ‘ontdoken'. Ik weet hoe dat voelt. Tijdens de militaire keuring dacht ik ook: dit is niks voor mij. Ik kan niet tegen gezag en al die rangen kunnen me gestolen worden. Uiteindelijk werd ik afgekeurd, wegens mijn geloofsovertuiging. Het was de makkelijkste smoes die ik kon...

‘Hebbie dinsdag die operette-voorstelling gezien?' Ome Ed, de vaste bezoeker en huisfilosoof van Nico's snackbar, zit aan zijn stamtafel. Zoals gewoonlijk schuif ik bij hem aan, als ik mijn bestelling heb geplaatst. En zoals altijd spuugt hij ongevraagd zijn gal. ‘Wat een schijnvertoning. De wereld staat in de fik, maar bij ons is er niks aan de hand. Geloof jij het? Ze houden je voor de gek, dat pleuriskabinet. We zakken sneller door de grond dan een Amsterdamse gracht. De lamlendige blindheid in hun ogen en het luie vet in hun decadente levers maakt ze doof en blind voor datgene waar het écht om gaat. Ik lees hier net dat je beter niet naar Bangkok...

‘Wat vond u ervan, mevrouw Verbeet?' ‘Prachtig majesteit. Geen enkele verspreking.' ‘Dat komt omdat ik de volgende pagina alvast tussen mijn vingers leg. Dat zou Philip Freriks ook moeten doen. Toch vraag ik mij af of het verhaal niet wat zwakjes was, ik bedoel, het volk geeft deze regering als rapportcijfer een 5. Ze hadden wel wat krachtigere taal mogen gebruiken. ‘We staan er relatief goed voor' - daar worden de burgers niet warm van. En er staan wéér termen in die onbegrijpelijk zijn. Een ‘handvest verantwoord burgerschap', wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? Of een ‘verwijs-index risicojongeren'? De samenleving is...

Persoonlijk heb ik geen moeite met opstaan. Ik doe het iedere dag. En ik sta op voor iedereen die het beste voor heeft met deze samenleving. Van thuishulp tot tandarts. Van extreem links tot uiterst rechts. En ik sta op voor iedere rechter. Ja, zelfs voor de rijdende rechter. Ik sta zelfs op voor een fatsoenlijke advocaat. Hoeren verkopen hun lichaam, advocaten verkopen hun hersens. Ander lichaamsdeel, hoger uurtarief. Sommigen advocaten hebben wél hersens, maar gebruiken ze niet. Ik doel op dat moslimmannetje, dat als een jankend kind loopt te zeuren om aandacht. De leegschedel die zelfs mannen geen hand wil geven. Ik kan even niet op zijn naam komen, maar dat doet er niet toe:...

‘De zee zegt me dat ze moe is/dat zij er zeer beroerd aan toe is'. Paul van Vliet zong het al, 30 jaar geleden: de zee is ziek. En als de zee ziek is, zijn wij dat ook. Maar we zien het niet, of  kunnen het niet zien - we bestaan voor 70% uit water, vandaar dat onze blik vertroebeld is. De klimaatbedreiging is weer een stapje dichterbij gekomen met het rapport van de Deltacommissie. De zee zal stijgen tot 1 meter 30 in 2100. Nou en? Tegen die tijd hebben we allemaal een kale kop. De vraag is dus of we ons zo druk moeten maken. Nee, niet beginnen over de kinderen van onze kinderen: dat gezeik over toekomstige generaties doet mij niet zoveel en wordt maar al te vaak...