Ik had nog zó gehoopt op een rustige jaarwisseling. Met mijn lief samen in bad, glaasje bubbels, bruisbal, oliebol en veel lieve woordjes. Geknal van nitraatbommen op de achtergrond. Maar plotsklaps ben ik op deze laatste dag van het decennium met hele andere dingen bezig. Immers, ik moet mijn burgerplicht vannacht vervullen: de politie heeft luidkeels en massaal gevraagd om assistentie. Die hulpvraag kan en mag ik niet negeren. Het geweld tegen politie-, ambulance- en brandweerpersoneel is mij al jarenlang een doorn in het oog. Eindelijk kan ik iets terugdoen. Ik ga méédoen. Wij Nederlanders worden opgeroepen om vannacht relletjes te filmen en deze beelden over...

Zie de mannen slepen met hun bomen. Zie de sneeuw smelten op de daken.   Zie het licht van de zon: ’t is winter. De aarde warmt op maar wij lopen te blauwbekken. Wie naar buiten gaat krijgt een klap in het gezicht; alsof je meteen miniatuurversie van de Utrechtse Dom voor je harses wordt geslagen. Niemand wil buiten zijn. En tóch zijn er gekken die nu naar buiten gaan….om gezellig een rondje te schaatsen. Het zit ons in het bloed, naar het schijnt. Schaatspret ligt verscholen, opgerolt als een egel in winterslaap, in de vezels van onze cultuur. Zodra het kwik daalt, stijgt de koorts.   Als we een wak zien, worden we wakker. De invallende kou is een...

‘Ik sta nog steeds te trillen van woede hier, aan de andere kant van deze aardkloot. Hoe dúrven ze?’ Een mailtje van mijn goede vriend Co van Kessel uit Thailand. De ophef over de kerstboom op de Haagse Hogeschool heeft hem bereikt. De directie aldaar wil geen kerstboom in de centrale hal, om 'het internationale karakter en de diversiteit binnen de school te benadrukken'. Co reageert furieus: ‘Internationaal? Wij vieren hier in Thailand óók kerstfeest, terwijl minder dan 1% van de bevolking christelijk is. Mag ik je er aan herinneren dat het Kerstfeest door de christenen gejat is van de Germanen? Het is een feest is van blijdschap en vrede voor...

Soms valt er een folder in de bus waar een mens ter plekke vrolijk van wordt. Zo’n folder kreeg ik deze week. Aangezien ik een nee-nee sticker op de klep heb, reageerde ik in eerste instantie zwaar geirriteerd. Een folder van het Nieuwe Rijk? Volgens de tekst moet ik   mijn burgerservicenummer op mijn armlaten tatoeeren. Welk een grap! Een woordvoerster van het ministerie noemt de folder ‘smakeloos en misleidend’, wat de makers mogen opvatten als een compliment. De vormgeving lijkt precies op de folders van de overheid –kleurloos en formeel. Volgens de woordvoerster roept de folder associaties op met de Holocaust. Daarbij werd een bevolkingsgroep...

Ik weet het nu zeker: Sinterklaas bestaat. Het heeft even geduurd, maar ach, zoals mijn oma vroeger al zei: de beste soep wordt lang getrokken. Pas sinds gisterochtend zag ik het licht. Of liever gezegd: juist niet. Want daar waar ik een flits had verwacht, bleef het donker. De kast van de flitspaal op de Laan Copes van Cattenburgh zat verstopt onder een sinterklaassurprise. Ingepakt als kadootje. Hoera! De Sint is er ook voor mij en andere automobilisten! Op de radio vernam ik het heugelijke nieuws dat deze ludieke aktie zich door heel Nederland had uitgespreid: van Almere tot de ring van Groningen. Van Zwolle tot Zoetermeer. Amsterdam, Eindhoven, Den Bosch – ja, zélfs...