Collecteren in Deventer met de Drie Klerenkasten

Ik behoor tot de groep mensen die niet snel geld geven aan een goed doel. Waarom zou ik? De verhalen over exorbitante directeurssalarissen en andere strijkstokken liggen nog vers in het geheugen.Het vernietigende verslag van de Rekenkamer over de noodhulp na de tsunami ben ik ook nog niet vergeten.

Afgelopen donderdag, de dag van de grote hulp-aktie voor Haiti,speel ik in de schouwburg van Deventer. Ook daar gaan stemmen op om 'iets te doen'. Mijn collega Fred Delfgaauw, zijn hart is groot, roept meteen dat we ons volledige gage aan Haiti moeten storten. 'Haalt niks uit', zeg ik.'Zinloos. Je kan je geld beter in het water gooien, dan zie je tenminste nog kringetjes.' Inmiddels zijn de artiesten die in de andere zaal zullen optreden gearriveerd. Het zijn de drie tenoren: Marco Bakker, Henk Poort en Ernst-Daniel Smit. Bij deze drie klerenkasten is geen enkele twijfel mogelijk: natúúrlijk gaan we iets doen voor Haiti. In de artiestenfoyer kijken we naar de beelden van de hulp-aktie op tv. Een bonte stoet van artiesten en politici trekt voorbij. 'Hoe gaan we dit aanpakken?', zegt de altijd goedlachse Ernst-Daniel. Oeps. De vraag is dus niet óf we wat gaan doen, maar hóe we het gaan doen.

Mij bekruipt een licht gevoel van misselijkheid.  'Heeft het wel zin?', opper ik voorzichtig. 'Natuurlijk', zegt klerenkast Marco. 'Als je niks geeft, weet je in ieder geval dat ze niks krijgen.' 'Iemand die iets probeert, zal altijd meer bereiken dan duizenden die helemaal niks proberen', concludeert klerenkast Henk. Tegen dat argument kan ik weinig tegen in brengen. Dus worden de taken verdeeld. Ik zal samen met Fred de bezoekers oproepen tot een donatie. De drie tenoren zullen na hun optreden meteen naar de uitgang rennen om daar het publiek op te wachten met collectebussen. En zo geschiedde. We dronken samen nog een paar biertjes op de goede afloop en verdwenen, na een hartelijk afscheid, in de koude Deventerse nacht.

Heeft deze aktie zin gehad? Die vraag stel ik mijzelf niet meer. Soms moet je iets doen tegen beter weten in. Daarmee bewijs je dat je mens bent.