Boeken

(fragmenten uit het boek)

Boer zoekt vrouw

 Nou en? Niets interesseert mij minder. Er zijn tallozen beroepsgroepen die op zoek zijn naar een vrouw. Wat maakt een boer zo bijzonder? Inspelen op de sentimenten van mensen die in verstedelijkte gebieden wonen en een romantisch beeld schetsen van een keihard bestaan, dat noem ik kijkersbedrog. Dames, dat boerenbestaan is afzien. Als een boer iets zoekt, en hij vindt het, dan weet u wat er kán gebeuren. En dan weet u ook wat er gáát gebeuren. Hij zal u over de eerste de beste melkinstallatie heenbuigen. Boer neemt vrouw. Daarna is de lol er vanaf, en neemt de boer gewoon weer een varken. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. 

Cup a soup

 Vier uur Cup a Soup, is de slogan. Vier uur. Net op het tijdstip  van de dag dat de zuurtegraad in je maag zijn hoogtepunt heeft bereikt, omdat al je eten is verteerd, willen zij dat je een mok hete behangerslijm met opgezwollen vleesresten in je huig gooit. Dat zouden meer mensen moeten doen, roepen ze er nog achteraan. Zoals mijn oma vroeger zei: de beste soep wordt lang getrokken. Val mij dus niet lastig, met je poederdoos.

Gebleekte ster

De nieuwste rage in het homo-circuit. De gemiddelde ster is nogal bruinig van kleur, wat  niet zo vreemd is, gezien het feit dat er in een gemiddeld mensenleven 15.000 kilo stront * doorheen wordt geperst. Mensen die zich desalniettemin graag in hun anus laten gluren kunnen nu een frisse chloorbehandeling krijgen voor hun derde oog. Mijn medeleven gaat uit naar de arts die deze behandeling moet voltrekken. Er móet een andere manier zijn om geld te verdienen dan iedere dag iemand zijn poepgat op te poetsen met wc-eend. Waarom doen mensen dit? Omdat je de vuist van je partner niet vuil wil maken? Homovrienden, hou op met deze stompzinnige bezigheid. Stop met het bleken van je zuignap. Je reet is Michael Jackson niet.

* in de Westerse wereld, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie

Gerard Joling

De zangeres zonder kut.

Viagra

Uit onderzoek blijkt dat er op dit moment in Nederland meer geld wordt uitgegeven aan borstvergrotingen en aan Viagrapillen, dan aan onderzoek naar de ziekte van Alzheimer. Over 40 jaar zitten al die bejaarden in het bejaardentehuis met gigantische borsten of een stijve piemel - maar ze hebben geen idee waarom.

Wil je Eigentijdse Ergernissen bestellen? Ga nu naar de winkel!

Wat leer je eigenlijk?

Je leert Haags lullen, op een dusdanig niveau dat je jezelf in het dagelijks leven kunt redden zonder bang te zijn voor je omgeving. Na deze cursus kun je redelijk Haags lezen, spreken en schrijven - en perfect Haags schelden.

Opbouw van de cursus

De cursus is opgebouwd. Je begint bij les 1 en eindigt bij les 10. Als je de oefeningen bij de les maakt, en luistert naar het CD fragment dat erbij hoort, maak je de meeste kans om het Haags onder de knie te krijgen - in plaats van in je gezicht. Iedere les begint met een dialoog in het Haags, waardoor je tevens spelenderwijs de lokale gewoontes leert kennen.

Luister naar fragmenten uit de cursus bij GELUID.

Wil je ‘Haags, de Kugsus' bestellen via deze site? Ga NU naar de winkel!

Luister bij GELUID naar fragmenten uit dit luisterboek.

Je kunt het boek eenvoudig bestellen in de SHOP!

(fragment uit Licht in mjin hoofd)

Slingerbedwinger

Ik ben ooit een keer met de caravan op vakantie geweest. Ik kan dat iedereen van harte afraden. Niet aan beginnen. Ik had een tweedehands caravan gekocht voor vijfhonderd piek uit de ViaVia; dan zou je toch denken dat het wel goed zit. Alleen jammer dat die ouwe knoert, wiens man was overleden, en die stond te grienen bij het afscheid van ‘hun' caravan, d'r niet bij vertelde dat je dan ook een trekhaak nodig hebt voor zevenhonderdvijftig Eu, exclusief BTW. Mijn vriendin en ik wilden altijd al een keer naar de Zwitserse bergen, dus ik plunderde een pinautomaat en riep: ‘Kom op, we gaan!'.

Wel, we waren de A4 nog nauwelijks opgereden, of mijn v-snaar begaf het. Zodoende kwamen we bij een vakbekwame garage terecht die met veel plezier, voor een verhoogd zomertarief, een rubberen riempje van twee tientjes aan mijn motor wilde zetten voor driehonderd europiek. En bij de grens ging het weer fout. De politie houdt in juni bij de grens namelijk controles om te kijken of die caravans goed gekeurd zijn. Maar wist u dat er in Zundert een hele bekwame caravanspecialist zit? Niet goedkoop, maar wel heel goed. We hebben twee dagen in het Wapen van Zundert gelogeert; dat is langer dan je in Zundert wilt verblijven. Vandaar dat we na de reparaties tot diep in de nacht doorreden in een poging de verloren tijd in te halen. Maar bij aankomst in Basel in het pikkedonker bleek dat er nog een heleboel bij komt kijken als je achteruit op je plekkie in wil draaien. Zeker als je vriendin buiten staat om aanwijzingen te geven. Wist u overigens dat er in Basel een hele bekwame caravanreparateur zit? Hij zet binnen twee dagen een hele nieuwe wand in je caravan. Niet goedkoop, maar wel heel bekwaam. Toen konden we kiezen tussen de Goddardtunnel óf er overheen. M'n vriendin wilde door de tunnel, maar ik zei: ‘Nee, we zijn in Zwitserland, nu wil ik die bergen wel eens zien. Ik kom hier voor de frisse lucht, en niet om te gaan staan smeulen in de een of andere tunnel'. Dus we gingen de bergen op.

Kijk, d'r tegenop dat gaat nog wel, maar als je naar beneden gaat dan remt zo'n caravan automatisch af. D'r zit een pennetje in die stang en als je auto afremt dan remt je caravan door dat pennetje vanzelf mee. Bij lukte dat ook. Helaas maar één keer. Toen blokkeerden bij mij de remmen van dat kreng en die wilden niet meer los. Maar wist u dat ze in Hünter Glibben Glüben, een plaatsje aan de voet van de Knäppensmauschen, een héle goede remmenspecialist hebben zitten? Niet goedkoop, maar wel heel duur. Die heeft er toen ook meteen, voor nog meer geld, een slingerbedwinger op gezet. Een slingerbedwinger, kent u dat? Dat is een stang tussen je auto en je caravan die moet voorkomen dat je caravan gaat slingeren. En je hebt in Zwitserland hèle scherpe haarspeldbochten, kan ik u verklappen. Zeker bij het romantische plaatsje Schwanzenglans. Reeds bij de tweede bocht hoorde ik een oorverdovend gekraak. En toen bleek dat die slingerbedwinger, dwars door me caravan, de kopkeuken in was geramd. Maar nu komt misschien wel het mooiste: wist u dat ze bij dat dorp vlak voor de tweede haarspeldbocht een schitterend ravijn hebben? En gelukkig lagen er al vijf caravans in. Het valt namelijk nog niet mee om, op aanwijzingen van je vriendin, zo'n caravan achteruit het ravijn in te rijden.

Wil je 'Licht in mijn hoofd' bestellen? Ga NU naar de shop!

(een voorproefje uit het boek)

Compenseren

‘Wat heb jij op je brood, Van Santen?'

‘Krabsalade, van de traiteur aan de overkant. En jij, Kees?'

‘Een broodje gek ei, en een banaan.'

‘Zeg, heb jij ervoor gezorgd dat die bestelling van dat computerbedrijf nog vandaag de deur uit kan?'

‘Nee, en ik denk niet dat dat lukt vandaag.'

‘O? En waarom gaat ons dat niet lukken?'

‘Dat gaat ons niet lukken omdat wij niet zoveel zin hebben vandaag.'

‘Geen zin? Wat zullen we nou krijgen, waarom niet?'

‘Nou dat zal ik effe haarfijn vertellen - geven jullie effe de zout door. Het is namelijk vrijdag, het is bijna weekend, en wij gaan wat vroeger weg. Wij gaan naar de camping, en met wij bedoel ik mij, Corrie en de kids.'

‘Wat heeft dat hiermee te maken?'

‘Moet jij nog suiker en melk bij je koffie?'

‘Nee.'

‘Da's mooi, dan kan ik die laatste zakkies ook meenemen. En dat lepeltje ook.'

‘Pardon? Wat zie ik nu? Ik kan wel merken dat je weer naar de camping gaat. Nu begrijp ik ook waarom jij als enige bij de personeelsvergadering tegenstemde toen we over wilden stappen op literflessen koffiemelk. Wat is het verhelderend om eens in de bedrijfskantine te eten. Waarom doe je dit?'

‘Wat?'

‘Dat jatten!'

‘Wat jatten? Je gaat me hier toch niet zitten beschuldigen van diefstal?'

‘Ik zie toch dat je die suiker en melk in de zakken van je overall stopt?'

‘O, dát! Ik schrok effe, ik dacht dat je bedoelde dat ik een dief was. Hoezo suiker en melk, je hebt toch gehad?'

‘Kees, stel je nou voor dat iedereen dat gaat doen - dan wordt het toch een zooitje?'

‘Daar heb je gelijk in, dat zou mij heel slecht uitkomen. Maar weet je wat het is: d'r zijn hier spullen, die worden gewoon nooit gebruikt. Neem nou die brandblusser die beneden in de kelder hangt - eh, hing - wat is er nou brandgevaarlijker: die betonnen doos hier, of de houten hekkies rond me caravan?'

‘Is die brandblusser weg?'

‘Die is niet weg. Hij is er nog, alleen ergens anders.'

‘Weet jij wat er hier allemaal op jaarbasis verdwijnt in dit bedrijf? Een halfjaar geleden, die aanhangwagen uit de garage...'

‘Die is helemaal niet weg, die heb Harry van de postkamer effe geleend. Hij heeft zelfs nog de banden opgepompt.'

‘Ik wil maar een voorbeeld geven - dat zijn allemaal spullen van de zaak, die kun je niet zomaar jatten!'

‘Van de zaak? Jatten? Compenséren heet dat! Dat zijn mijn tertiaire arbeidsvoorwaarden. Ik sprokkel m'n eigen dertiende maand bij mekaar - je moet jezelf jeuken, een ander kriebelt je niet. Ik moet toch ergens me verloren tijd mee compenseren?'

‘En waar moet dat van betaald worden? Ben jij je dat wel bewust? Weet je wie dat allemaal moet betalen, dat "compenseren" van jou?'

‘Nou?'

‘De klant, we moeten dat allemaal doorberekenen aan de klant, die betaalt dat allemaal!'

‘Nou, dan zijn we d'r toch uit? Probleem opgelost.'

‘Heb jij dan geen greintje verantwoordelijkheidsgevoel?'

‘Verantwoordelijkheidsgevoel? Waar was jij vanmorgen om vijf uur toen plotseling die wagen uit Polen gelost moest worden? En afgelopen weekend toen we op onze vrije dag met drie man hebben staan laden voor die klant uit Kampen?'

‘Kees, je kunt het nog zo mooi brengen, maar dit gaat maandag gelijk in het werkoverleg besproken worden. Het spijt me, maar dit kan niet.'

‘Nee, dat ben ik met je eens. Aan dat stiekeme gedoe moet maar een einde komen, daar houd ik ook niet van. Vertel ze maar allemaal wat ik doe, dan voel ik me ook een stuk beter. Nog koffie?'

‘Nee, dank je.'

‘Mooi, dan neem ik de thermoskan ook mee naar de camping.'

‘Ik denk dat ik maar eens langskom op die camping om eens te kijken naar die caravan van jou. Dat lijkt mij een heel vertrouwde omgeving.'

‘Da's goed. Dan kom ik een keertje kijken bij dat zangkoor van je dochter, waar jij elke week die pakken papier voor laat kopiëren door de reproafdeling.'

Wil je 'In de Aanval' bestellen? Ga NU naar de winkel!

Al enige jaren, sinds ik mijn eerste columns schreef en uitsprak in 1992, word ik met  regelmaat benaderd door lezers en luisteraars. Na afloop in het theater, bij de benzinepomp of in de parenclub. Ze uiten hun waardering voor wat ik doe en stellen daarna dikwijls de vraag: ‘Waar haal je het toch vandaan?'. Een vraag die door mij altijd wordt beantwoord met: ‘Uit m'n reet.' Nee, hoor, dat is een geintje, zoiets zeg je natuurlijk niet - ik denk het alleen maar. Betreft het hier goed bedoelde complimenten, of een serieuze vraag? Het zijn overigens niet altijd positieve geluiden. Nog niet zo lang geleden zei een oudere vrouw na afloop van een voorstelling tegen mij: ‘Bedankt voor de prettige avond, als u het zelf maar leuk vindt.' Een opmerking als een cryptogram.‘De mensen vonden het prachtig', heeft een beroemde Nederlander mij ooit eens na de show gezegd. Ik weet niet of het goed of slecht bedoeld was. ‘Wat vondt u er zelf van?', heb ik eens als reactie gekregen. Sta je ook met je mond vol tanden. ‘Mijn zus vindt u heel leuk' is er ook zo een. Waar zit die zus dan, als ze me zo leuk vindt? De vraag ‘Hoe kom je er op?' wordt ook vaak gesteld. Deze mensen vragen dus niet waar het vandaan komt. Het maakt blijkbaar niet uit waar je het vandaan haalt, als je er maar opkomt. Waarschijnlijk zijn het vrijgezellen, die deze vraag stellen. Eigenlijk betreft het hier eenendezelfde vraag. Om de vraag nu eens serieus te beantwoorden daal ik graag af in de spelonken van mijn geest. Laat ik om te beginnen de vraag eens anders stellen: ‘Waar haal ik het op en hoe kom ik er vandaan?'. Zo werkt het meestal. Het omkeren van de werkelijkheid. Als het ware aan de andere kant van de spiegel gaan staan en door jezelf en de dingen heen kijken. Ik heb last van een vorm van autisme: ik hoor, zie, voel, ruik en proef de dingen anders dan ze zijn. Wat ik zie en meemaak vertrouw ik niet. Ik twijfel, aan alles. Iemand die niet twijfelt is niet intelligent. Het dagelijks leven is mijn voornaamste bron van inspiratie. Ik ben dol op de realiteit. Het brengt mij op een hoger bewustzijnsniveau. Vandaar dat ik vaak lange dagen maak en de nacht liever oversla. De meeste mensen sterven in bed; dat alleen al is een reden om zo weinig mogelijk te slapen.  

Er is maar één manier om te schrijven, en dat is: de mijne. Waarbij ik wel een aantal stelregels hanteer. De Drie Vuistregels, noem ik ze. ‘Een goeie columnist laat geen vijand in leven.' Indachtig dit credo van W.F. Hermans schrijf ik met veel plezier degenen die dat verdienen de afgrond in. In een wereld waar we in hoog tempo onze vrijheden inleveren - we mogen straks verplicht ons DNA afgeven aan een disfunctionerend politie-apparaat - ben ik bang dat je binnen afzienbare tijd niemand meer mag beledigen. Daarom doe ik het nu in versneld tempo. Overigens heb ik geenszins de illusie dat ik iets bereik met het beledigen van mensen, maar ook op papier lucht het gewoon geweldig op. Ik schrijf vaak om mijn irritaties kwijt te raken en ik kan het u van harte aanraden.. Boosheid, vreugde, verdriet, angst, afschuw, u vindt alle basisemoties terug in mijn columns. Dus schrijf ik met een lach,  een traan, en af en toe een wijs woord. Mijn tweede vuistregel is: ‘Een goede column begint in het hoofd van de schrijver, maar eindigt in het hoofd van de lezer.' Ik wil dat mijn teksten een springplank zijn voor de lezer, die zelf de volgende gedachtensprong mag maken. Ik zou het bijvoorbeeld leuk vinden als u aan het eind van deze tekst in de lach schiet. Soms wil ik een gedachte meegeven waarvan ik hoop dat deze even in uw hoofd blijft dwarrelen, gelijk een blad dat uit een boom valt. Als ik m'n voet stoot denk ik: ‘God straft meteen'. Wij zijn willekeurige passanten, overstekend op het zebrapad des levens. Ik vond het vroeger al leuk om klaar-over te spelen en doe ik eigenlijk nog steeds; ik hoop dat ik er in slaag om een paar mensen plezier te brengen voordat ze door de God's grote vrachtwagen worden platgereden. De laatste vuistregel is de belangrijkste van de drie en meer dan dat, het is mijn lijfspreuk: ik wil intelligente mensen dommer maken, en domme mensen iets intelligenter.

Wil je dit boek bestellen? Ga dan NU naar de winkel!

(fragment uit het boek)

HET VIMHOK

"Moggûh. Waarheen? Naar de Regentes, nummertje 6. Dan pak ik de Parelleweg hierzo en dan buitenom via de Heem en de Monstersestraat. Het centrum zit weer muurvast en ik heb vandaag al een prent gehad. Hierzo, voor ut station! Choleravlinders. Ik moet de hele dag werken in die bouwput, mag ik dan misschien een broodje eten? Ja, vis. Lekkerbekkie met whiskysaus. Stink ik uit me bek? Wacht, ik steek effe een peuk op. Nee, d'r is geen doorkomen meer aan voor ons. Mensekinderen, wat een stad, één grote vuile kankerbende, dat is het. Kijk dan toch, jawel joh, steek maar over. Wacht effe, ik gooi me raam open. Hei! Oversteken doe je bij de streepjescode, vuile longhond! Ze denken dat ze alles kennen maken, die voetgangers. Nou overdag kijk ik wel uit, maar ‘s nachts is het net overstekend wild. Eerst raken en dan kijken. En ik rij veel ‘s nachts, want ik heb thuis niks te zoeken, zeker niet met die pleuriskou. D'r is geen gezelligheid thuis. Ik ben al 18 jaar gescheiden. Dat komt omdat ik niks gemeen had met mijn vrouw. Ja, we zijn op dezelfde dag getrouwd, dát hadden we gemeen. Ik vergat op een gegeven moment ook onze trouwdag. Dan zei me vrouw: hoe kun je nou onze trouwdag vergeten? En dan zei ik: Meid, ik probeer ‘m al jaren te vergeten. Daarna heb ik nog een tijdje een vriendin gehad, maar die was van de ene op de andere dag vertrokken. Ze is een half jaar geleden een pakkie sigaretten gaan halen. Maar misschien komt ze nog terug. Ik bedoel, ken jij alle merken uit je hoofd?

Kijk dat dan rijen, die komen van de sociale werkplaats, het dikke lippebusje....mijn buurman heb ‘ter ook zo eentje, van veertien. Dan zeg ik wel eens tegen dat ventje: doe je tong naar binnen joh, je lijk wel een mongool. En dan moet ‘ie lachen. Weet hij veel. Die hele stad lijk wel een grote sociale werkplaats. Alleen maar mongolen en klaplopers en uitvreters en galbakken. Het zijn net pissebedden, die onder hun stenen vandaan kruipen als de zon ondergaat. Wat blijft er nou nog over van die stad? Het is een bouwput waar geen doorkomen aan is. De ene week kost een ritje naar ut Binnenhof een joet, de andere week zes knaken. Vindt je het gek dat die lui gaan lopen. Maar ik heb weer ut nakijken. En ik rijdt voor me eige, ik ben een vrije rijder. Laatst krijg ik een brief van het Arbeidsburo, of ik als zelfstandige ondernemer geen langdurig gemotiveerde werkeloze in dienst wilde nemen, kreeg ik een lullig belastingvoordeeltje. Nou vraag ik je: die gasten zijn langdurig én gemotiveerd werkeloos, waarom zout ik die in dienst nemen? Dit land gaat naar de gallemiezen. Ze studeren af en daarna allemaal uit de staatsruif eten. En voor dat grijze oog hangen de hele avond. Terwijl d'r geen fatsoenlijk programma meer is. Het beeld is voller geworden, maar de koppen leger. Laatst had ik zo'n presentator in me auto, hoe het ‘ie nou, die zo'n mooi ventje. Hij presenteert zo'n liefdeskwis, zoiets als Liefde in je gezicht. Dat zouden ze voor ouwe mensen ook moeten doen, zo'n kwis, die zijn vaak ook maar alleen. En dan noemen ze het liefde op het eerste gewricht, hoe vind je die? Afijn, die goser zat achterin, hij moest naar het Circustheater. Hij had een andere brogum bij zich, nou volgens mij waren ze zo ruig als een deur. Die zaten aan mekaars kleren te friemelen, nou een beetje gezonde vent doet dat toch niet, of ben ik nou gek? Nee ik moet er niks van hebben, van homo's. Als ik stront in me nest wil dan schijt ik d'r zelf wel in. Dus ik zit dat zo een beetje aan te staren in me spiegel, ziet ik ze ineens omstebeurt achter me stoel naar beneden duiken. Ik had gelijk in de gaten wat er aan de hand was. Ik ben niet met een slappe lul gemaakt. Die doken het vimhok in, ik zag het zo gebeuren. Of ze waren allebei acuut verkouden, maar dat geloof je toch zelf niet. Maar ik doet alsof me neus bloedt, ja toch? De klant is koning ook al zijn het snuivende poten.

Zelf doet ik ut niet meer, snuivekruid. Vroeger wel hoor, ik was een rakkertje, als ik ging stappen in de Toys dan ging d'r gewoon een pakkie doorheen. Maar ik werd helemaal gek, op ut laatst hakte ik gewoon nachtenlang door. Ik werd helemaal paranoiet. Ik durfde dat spul nergens te verbergen, op het laatst verborg ik me coke in de CD-speler, vraag me niet waarom. Op een dag had me vrouw, die nooit aan de stereo zat, een verzamelcd van BZN gekocht. Gaat dat laatje open, legt er een pakkie met twee gram huppelpoeder. En ik maar volhouden dat het voor een vriend was. Ze geloofde het nog ook. Tenminste dat zei ze.

En dan kocht ik me schuldgevoel af met een flesje rijnwijn, want daar hield ze van. Ja, ik zelf ook hoor. Ik heb zo vaak op de gezondheid van me vrouw gedronken, dat ik de mijne naar de klote heb geholpen. Afijn, die kwee en z'n vriend, ik zet ze af voor het Circustheater, ik stap uit om af te rekenen, zegt die gozer met ze blotekontegezicht, hij zegt snel tegen z'n holmaat: zit er nog wit aan me giechel? Ik zeg: nee, maar d'r hangt wel een meier aan je neus.  Ja, dan moet je net mij hebben. Kon ik toch m'n klep weer niet houwen. Hij wist niet hoe snel die weg moest wezen. Zo, we zijn d'r. Je krijgt nog een achterwieltje terug....oh, bedankt. Hé, trouwens, jij doet toch zo'n praatje voor de radio? Nou vraag ik me eigen al een tijdje af: die stem van jou......komt die nou nooit je strot uit?"

Waarom is het Haags de moeder van alle talen?

Hoe krijgt u een 'Haagse Hùig'?

Wat betekent 'un baum sâhze'?

Hoe scheld ik iemand verrot - op z'n Haags?

In Ut Groen Geile Boekie vindt je het antwoord op deze belangrijke vragen. Het Groen Geile boekje is een unicum in de Nederlandse taalhistorie: nooit eerder werd het Haags zo duidelijk beschreven. Van dit standaardwerk van de Haagse taal zijn inmiddels meer dan 100.000 exemplaren verkocht.

Sjaak Bral en de gebroeders RJ en Marnix Rueb zijn, geinspireerd door de bouwtaferelen in hun stad, grondig en diepgravend te werk gegaan. In dit boek vind je:

• de uitgebreide officiële spellingsregels voor het Haags
• vele illustraties van Haagse Harry, zodat het boek ook leesbaar is voor analfabeten
• een verklarende woordenlijst Haags
• tal van Haagse uitdrukkingen en gezegdes
• 'geile pagina's' met verboden taalgebruik
• De Scheldwijzer, een unieke manier om uw eigen favoriete Haagse scheldwoord samen te stellen
• en als extraatje: gratis een unieke Haagse 'bumpâhstikkâh'   

Kortom: dit boek is onmisbaar voor alle Hagenezen of hen die Den Haag 'een warrum hagt' toedragen. Een ideaal kado voor hen die naar Den Haag verhuizen of buiten de stad wegteren van heimwee. Een naslagwerk om mee te slaan.